Dla uczelni i szkół
Tryb studencki to ćwiczenie z planowania na prawdziwym narzędziu. Student dostaje pełny tydzień zleceń, z których tylko część jest już umówiona. Dzwoni do klientów, układa trasy od bazy, pilnuje limitu godzin. Prowadzący widzi plan i wynik każdej osoby w jednym panelu i ocenia całą grupę z jednego komputera.
Ta sama zasada, dwie branże. Obie działają w przeglądarce, bez instalacji i bez zakładania kont.
Sześciu kierowców, 90 kursów w tygodniu, cała Polska. Klient przyjmuje dostawę tylko w swoim oknie, a o okno trzeba zapytać.
Sześciu specjalistów, 100 wizyt w tygodniu, Pomorze Zachodnie i północ Lubuskiego. Pacjenci mają zmiany, opiekunów i krótkie okna.
Od wejścia do oceny, bez przepisywania wyników z kartek.
Jedno hasło dla całej grupy i, jeśli chcesz, kod grupy. Kod łączy wyniki jednych zajęć w jedno zestawienie.
Logistyka albo fizjoterapeuci, potem imię i nazwisko oraz nazwa firmy, którą prowadzi w ćwiczeniu. Dzięki temu wiesz, czyj plan oceniasz.
Termin poznaje dopiero po telefonie albo mailu do klienta. Przydziela zlecenia ludziom, dniom i godzinom, a dojazd liczy się od bazy wykonawcy.
Postęp, punkty, kolizje i nadgodziny widać od razu, nie dopiero w podsumowaniu. Reguły i punktacja są jawne od pierwszej minuty.
Przycisk „Wyślij do prowadzącego” zapisuje plan i wynik w bazie. Drugi przycisk pobiera to samo jako plik CSV, na wypadek słabego internetu w sali.
Jeden panel, cała grupa, ocena przy każdym nazwisku.
Imię i nazwisko, firma, branża, punkty, procent, kolizje, nadgodziny i czas pracy. Sortujesz, filtrujesz po kodzie grupy, pobierasz całość do arkusza.
Po kliknięciu w wiersz widać sam plan: które zlecenie, u którego wykonawcy, w jakim dniu i godzinie, i czy trafiło w okno klienta.
Przy każdej osobie wpisujesz ocenę i krótki komentarz. Zapisują się w tej samej bazie, więc trafiają do zestawienia CSV razem z wynikiem.
Panel otwiera się kodem prowadzącego, którego studenci nie znają. Hasło zajęć wpuszcza tylko do ćwiczenia.
| Zlecenie zaplanowane w potwierdzonym oknie klienta | +100 |
| Zlecenie dołożone do istniejącej trasy | +20 |
| Komplet: wszystko zaplanowane, bez kolizji i nadgodzin | +250 |
| Termin poza oknem klienta | −25 |
| Propozycja terminu odrzucona przez klienta | −15 |
| Kolizja w grafiku wykonawcy | −40 |
| Każda rozpoczęta godzina ponad dzienny limit | −30 |
Plansza nie układa się sama. Trzeba myśleć, kogo wysłać i co przestawić.
Większość klientów mieszka tam, gdzie dwóch wykonawców ma podobnie daleko: Opole między Wrocławiem a Katowicami, Kalisz między trzema bazami, Goleniów między Szczecinem a Stargardem. Czy 40 minut dojazdu jest lepsze niż 50, zależy od reszty dnia.
Część klientów umówiła się miesiąc albo pół roku temu. Te wizyty już stoją w grafiku albo mają godzinę i czekają na wykonawcę. Niektóre da się przestawić, bo klient poda drugie okno, inne są sztywne.
Niektóre umówione wizyty trafiły kiedyś do kogoś, kto ma do klienta daleko. Zostawić, czy zadzwonić i przełożyć? Tak wygląda codzienna praca dyspozytora.
To samo ćwiczenie nadaje się do badania, jak planuje się z asystentem AI i bez niego.
Student deklaruje grupę: z asystentem AI albo bez. Asystent wymaga osobnego hasła, a eksport mówi osobno, co student zadeklarował i czy asystent był naprawdę odblokowany.
Każde podejście zapisuje kolejne kroki z czasem od startu: kontakt z klientem, propozycja terminu, zapis, zmiana, pytanie do asystenta. Bez treści rozmów, tylko to, co się wydarzyło i kiedy.
Ćwiczenie ma uczyć planowania, a nie obsługi programu.
Każdy wykonawca rusza ze swojej bazy. Hoteli i noclegów w trasie w ćwiczeniu nie ma, tak jak w firmie, która wozi cały sprzęt w busie.
Plansza to poniedziałek do piątku, bez konkretnego kalendarza. Wynik z października da się porównać z wynikiem z marca.
Czas dojazdu liczy się z odległości i średniej prędkości. Jest informacją dla planującego, nie wchodzi do punktacji.